De tijd neemt afstand

  • Sanne van der Velde / Beeldende Kunst

Sanne van der Velde (Fine Art) laat tijdens haar eind- examenexpositie haar gedachten over de beleving van tijd zien. De tijd komt in vrouwelijke gedaante steeds weer terug in haar werk, abstract, of in duidelijke vormen zoals menselijke of dierlijke figuren.

 

Het is de tijd, met haar verschillende facetten. Gebukt gaand onder of bevrijd door de menselijke waarneming.
De tijd neemt afstand en bekijkt de menselijke samenleving met een ironische bijsmaak. Zijn wij niet degenen die de tijd opdelen, vast proberen te zetten in een strak ritme en haar vervolgens vervloeken als we ervaren dat we ons niet aan dat strakke ritme weten te houden?

We rennen gebukt onder stress rond om op de juiste tijd te arriveren en ons aan onze afspraken te houden.

Eerste filmpje

“Het abstracte werk dat in een deuropening is geplaatst, neemt een loopje met de toeschouwer. Menigeen probeert eerst door het visdraad heen te kijken om erachter te komen dat daarachter niets is, behalve de apparatuur om de kleuren en het geluid voort te brengen. Pas als ze om zich heen kijken, zien ze dat ze te midden van het werk staan.  Het visdraad vangt een deel van het licht en de rest van het licht wordt geprojecteerd op de muur aan de overkant, waar het  zich als een vloeibaar geheel over de muur beweegt.”

 

Tweede filmpje

“Op het scherm, dat op afstand van de achterwand ge- plaatst is, vliegt een druk fladderende vlinder. De vlinder blijft echter op zijn plek in het scherm. Het is de achtergrond die de vlucht simuleert.”

 

Derde filmpje

“Een ruwe schaal van gips, gevuld met een energiek oranje licht. Daarbinnen danst een persoon een vrije interpretatie van de wals uit het klassieke ballet. Zij staat voor de vrije beleving van tijd; de tijd die voor een kind een eeuwigheid kan duren, waarin een volledig spel kan worden uit- gespeeld en een avontuur de vrije loop kan krijgen. Zij staat voor de milliseconde waarop de gedachte tot zijn geïn- spireerde geheel komt en die toch volledig te bevatten is.  Maar ook de seconde die voldoende is om tijdens een heftige situatie het overzicht terug te pakken en de juiste handelingen uit te voeren.”

 

Vierde filmpje

“De vrouw draagt een klokjurk gemaakt van duct tape. De duct tape staat voor de moderne tijd, waarin we niet de tijd nemen om iets op een degelijke manier te repareren en hooguit iets met duct tape weer aan elkaar  plakken. De vrouwfiguur staat met haar zijkant naar het publiek wat een vrije verwijzing is naar het oude Egypte, al lijkt haar hand een stopteken te geven. Ze komt in een strak ritme voorbij, refererend aan het afgesproken tijdsverloop en ontdaan van het natuurlijke ritme. De jurk klokt op een uitdagende ironische manier en onderstreept daarmee de ironie van onze tijdsbeleving. Het mechanische geluid van de bewegende jurk versterkt het strakke ritme.”

 

Foto

“Drie keer per dag werd de expositieruimte door mij omgevormd tot een vrijwel lege schemering, waarin een performance werd uitgevoerd door twee vrouwen. Deze vrouwen vormen met hun lichamen een V. De V is een oud symbool voor vrouwelijkheid. Door gebruik te maken van een doek en licht ontstaat er een schaduwspel, dat verder tot leven komt door de beweging van de vrouwen die hun balans proberen te behouden.”

 

www.sannevandervelde.com

Beeldende kunst